ΧΑΜΗΛΩΣΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ (Προς μελοποίηση)

ΧΑΜΗΛΩΣΑΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ

Χαμήλωσαν τα φώτα της γιορτής,

ξημέρωσε, κι ερήμωσαν οι δρόμοι.

Σε ποιάν ελπίδα, Θεέ μου, να κρυφτείς,

που δάκρυσαν και τα όνειρα ακόμη;

Απότομα συννέφιασε, θαρρείς,

την ώρα που χανόσουν, μεσ’στο πλήθος.

Χαμόγελο, και πάγωσες νωρίς,

κρυμμένη μεσ’στους μύθους, ένας μύθος.

Και πώς να ξεγελάσεις την καρδιά,

πονάει, κι όλα τα καταλαβαίνει.

Ματώνει πάλι, για άλλη μια βραδιά,

καμπάνα, που όλο πένθιμα, σημαίνει.

(Ρ)

Ας ήτανε να’ρχόσουν ξαφνικά,

μ’ένα φιλί, ανάσα να μου δώσεις.

Χιλιάδες, ν’αναστήσεις μυστικά,

και ύστερα, αν θες, να με σκοτώσεις!

Δείτε επίσης: Τραυματισμοί: 5 τρόποι για να επουλωθούν ταχύτερα οι πληγές