Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου

Εικόνα
Το παλιό αρχοντικό του παππού μύριζε υγρασία, αποξηραμένη λεβάντα και σκόνη χρόνων. Ο Ντίνος περπάτησε αργά στο σκοτεινό διάδρομο, κρατώντας στα χέρια του το μόνο πράγμα που του είχε απομείνει μετά την κηδεία: ένα βαρύ, ασημένιο ρολόι τσέπης που δεν χτυπούσε πια. Καθώς κάθισε στην πολυθρόνα όπου ο ηλικιωμένος άνδρας άφησε την τελευταία του πνοή, μια παράξενη παγίδα κρύου τύλιξε το δωμάτιο. Η καρδιά του Ντίνου άρχισε να χτυπά στον ρυθμό μιας αόρατης εκκρεμότητας. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Όταν πίεσε το κούμπωμα του ρολογιού, ο χρόνος δεν προχώρησε, αλλά στράφηκε προς τα πισω. Το φως των κεριών έσβησε απότομα και μια βίαιη πνευματική δίνη τον ρούφηξε μακριά από το σώμα του. Ο Ντίνος δεν βρισκόταν πλέον στο παρόν. Είχε εισχωρήσει στα βαθύτερα στρώματα της ψυχής του πεθαμένου παππού του , μετατρέποντας τον εαυτό του σε έναν σιωπηλό επιβάτη των ξένων αναμνήσεων, έτοιμο να ζήσει μια ζωή που δεν του ανήκε. Η Μεταφορά στο 1954 και το Ξένο Σώμα Τα μάτια του άνοιξαν και η ...

ΞΥΠΝΟΥΣΕ Η ΝΥΧΤΑ (Τραγούδι)

 ΞΥΠΝΟΥΣΕ Η ΝΥΧΤΑ


Ζήλεψαν, τόση ευτυχία, οι ουρανοί,

και δίχως έλεος, σε πήραν από μένα.

Σημάδι βάλαν τη ζωή μου, οι κεραυνοί,

και δεν μ’ αφήσανε προορισμό, κανένα,


Στης μοναξιάς, ακουμπισμένος τις σκιές,

Μοιρολογώντας, το νεκρό το καλοκαίρι.

Σκοτάδι στάζαν, της ψυχής μου οι πληγές,

κι η μοίρα ανήμπορη, κοντά μου να σε φέρει.


Μικρό σημάδι, κόκκος άμμου στην ακτή,

χάραξα ρότα, για τ’ απέραντο ταξίδι.

Μ’ όρκο αιώνιας αγάπης, δυνατής,

στο θάνατο έδωσα, αρραβώνα δαχτυλίδι.

(Ρ)

Ξυπνούσε η νύχτα, στο νεφέλωμα του Ωρίωνα,

Αύγουστος μήνας, κι όμως Θεέ μου, πόσο κρύωνα!

Τόση αγάπη, τόσα όνειρα ανείπωτα,

και όλα δώσανε τη θέση τους στο τίποτα!

                     


Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το ήξερα πως θα φτάσω τελευταίος: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου

Πολύ Ψέμα για μια Αλήθεια: Ένα Καθηλωτικό Διήγημα Μυστηρίου

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής