Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΚΟΥΦΟΙ

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΚΟΥΦΟΙ

           

1. Εμάς κρατάνε πονηρά,                      2.   Χρήμα, βιλάρες με γκαζόν,                 

     τα χέρια μας δεμένα,                                και Άθενς μπάι νάιτ.

     κι αυτοί μας παίζουν, φανερά,               Εμείς, βγαλμένοι με καρμπόν,

     με τα χαρτιά, στημένα.                             κι αυτοί, με κοπυράιτ.


3. Καθηγητές, για κλάματα,                   4.    Στις εκπομπές, μας βρίζουνε,

    παιδεία, διαλυμένη.                                   αστεία ανθρωπάκια.

    Στόχοι, χωρίς οράματα,                             Τις τύχες μας ορίζουνε,

    Κι αγώνες, πουλημένοι.                             λαμόγια, και κοράκια.


5. Βραδιές, ως το ξημέρωμα,                   6.   Ασύστολα μαλώνουνε,

    ριάλιτυ παιχνίδια.                                      ποιος θα τα πρωτοπάρει.

    Τραγούδια, για ξενέρωμα,                        Τα πόστα, καπαρώνουνε,

    κι ειδήσεις, για σκουπίδια.                        ξαδέρφια και κουμπάροι.


7. Στη πάντα πήγαν οι σοφοί,                8.  Σωπάσανε, οι ποιητές,

   λακίσαν, πικραμένοι.                                κι οι άξιοι τεχνίτες.

   Παιχνίδι κάνουν οι κουφοί,                     Γέμισ’ ο κόσμος, τσόκαρα,

   κι όλοι οι βολεμένοι.                                  τσογλάνια και αλήτες.


                               (Ρ)


                                 Μακάρι, να μπορούσαμε,

                                 ναβρούμε, ξυπνητήρια,

                                 τον κόσμο, να ξυπνούσαμε,

                                 ν’ αρχίσουν πανηγύρια.

                                 Κι όλους αυτούς, που ασελγούν,

                                 επάνω σου, Ελλάδα,

                                 να σπρώχναμε, και να χαθούν,

                                 στης Σπάρτης τον Καιάδα

Σχόλια

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Συμφωνία του Χρόνου: Διήγημα μεταφυσικού μυστηρίου και ανατροπής

• Και Κάποιοι Άλλοι Είπαν το Ίδιο: Διήγημα Μυστηρίου & Συγκάλυψης

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου