ΑΧ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ

ΑΧ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ

Τη ζωή τη γκλαμουράτη,

ονειρεύτηκες κουτή.

Ντύθηκες ντροπή κι απάτη.

Αχ, κορίτσι μου, γιατί;

Σου είπαν, είσαι γεννημένη,

για μεγάλα πράγματα,

και σου χάρισαν, καημένη,

πρόωρα γεράματα.

Σε ξελόγιασε η σειρήνα,

εύκολα πως θα πιαστείς»,

κι έμεινες, άδεια βιτρίνα,

μεσ’ στη μέση της γιορτής.

Παρασύρθηκες, παιδί μου,

από λόγια ευχάριστα.

Τώρα, φορτηγά του δήμου,

σε πετάνε στ’άχρηστα!

(Ρ)

Μεγαλεία, σου είχαν τάξει,

μα κατέληξες, σ’αυτά:

πεζοδρόμιο, στα δεκάξι,

πρέζα, στα δεκαεφτά!

Στείλτε μας στο tinios60@gmail.com, διηγήματα, στίχους, ποιήματα με την ένδειξη: Προς δημοσίευση