ΠΟΣΗ ΖΩΗ Ν’ ΑΝΤΕΞΕΙΣ

 ΠΟΣΗ ΖΩΗ Ν’ ΑΝΤΕΞΕΙΣ

Συννεφιασμένες Κυριακές,

και συ τις νύχτες σου να καις,

στου πόνου το καμίνι.

Λήθη-σφηνάκι συντροφιά,

πονάνε Θεέ μου τα καρφιά,

κι η δίψα σου δε σβήνει.

Γεμάτη η κάμαρα καπνούς,

γεμάτος θάνατο κι ο νους,

αισθήματα κουρέλια.

Ρόλος για μια παράσταση,

δεν έχει εδώ ανάσταση,

μονάχα στα Ευαγγέλια.

Ψυχή απ’ αλουμίνιο,

κι ένα μυαλό πειθήνιο,

σε άρρωστες ορέξεις.

Χαρές με σταγονόμετρο,

κόκκινο στο θερμόμετρο.

Πόση ζωή ν’ αντέξεις;

Δείτε επίσης: Φωτογραφία-μυστήριο: Το 70s φάντασμα με το ροζ κοστούμι