Στερέψαν, της ψυχής οι μουσικές

Γυρίζει η καρδιά, ξανά, στο χτές,

τα όνειρα, που κάναμε, θυμάται.

Η νύχτα, ζωντανεύει τις σκιές,

κι εκείνη, μένει μόνη και φοβάται.

Στα χείλη, πάγωσαν τα σ’ αγαπώ,

ανέβηκαν στα μάτια, και κυλάνε.

Ξεκίνησα, δυό νότες, να σου πώ,

μ’ ανοίξαν οι πληγές, και με πονάνε.

Οι σκέψεις μου, βαθύς ωκεανός,

ο κόσμος μου μικρός, κι αργοπεθαίνει.

Τα αστέρια του έσβησε, ο ουρανός,

σκοτάδι την ανάσα μου, βαραίνει.

(Ρ)

Στερέψαν της ψυχής, οι μουσικές,

δεν έχω πιά φωνή, να τραγουδήσω.

Τα λόγια τά’ πνιξαν, οι ενοχές,

και μια συγγνώμη, δεν σε φέρνει πίσω.

Δείτε επίσης: Το πανέμορφο πορτογαλικό χωριό με την εξωφρενική χριστιανική παράδοση