Εξέδυσάν με τα ιμάτιά μου

-

                        

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

πλεγμα

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένας απρόσμενος θάνατος: Το σκοτεινό ψυχολογικό διήγημα που θα σας καθηλώσει

-
Εικόνα
Ο Ορέστης κοίταξε το ρολόι του χεριού του. Ήταν ακριβώς 11:45 το βράδυ. Η βροχή χτυπούσε ρυθμικά τα τζάμια του παλιού αρχοντικού στην Κηφισιά, δημιουργώντας μια υπόκωφη μουσική υπόκρουση που ταίριαζε απόλυτα με τους χτύπους της καρδιάς του. Εδώ και έξι μήνες, ολόκληρη η ζωή του είχε εκμηδενιστεί και είχε αναδιοργανωθεί γύρω από έναν και μοναδικό σκοπό: τη δολοφονία του θείου του, του πάμπλουτου και αυταρχικού βιομήχανου Ευγένιου Δαμιανού. Ο Ευγένιος ήταν ένας άνθρωπος χωρίς κληρονόμους, εκτός από τον Ορέστη. Όμως, αντί να τον βοηθήσει στα τεράστια χρέη που είχαν πνίξει την επιχείρησή του, ο θείος του απολάμβανε να τον ταπεινώνει, υπενθυμίζοντάς του καθημερινά την αποτυχία του. «Τα λεφτά κερδίζονται με αίμα, Ορέστη, δεν χαρίζονται» , του έλεγε με εκείνο το παγωμένο, ειρωνικό χαμόγελο. Εκείνη τη νύχτα, ο Ορέστης είχε αποφασίσει ότι το αίμα που χρειαζόταν θα ήταν του ίδιου του Ευγένιου. Το Σχέδιο του Τέλειου Εγκλήματος
Διαβάστε τη συνέχεια

Η επιστροφή του ασώτου: Το σκοτεινό διήγημα που ανατρέπει την πιο γνωστή παραβολή

-
Εικόνα
Όταν ο Μάνος ζήτησε το μερίδιο της κληρονομιάς του, δεν το έκανε από απληστία. Το έκανε από μια απεγνωσμένη ανάγκη να ανασάνει. Η έπαυλη των παιδικών του χρόνων, πνιγμένη στο μάρμαρο, τη βαριά σιωπή και την ακλόνητη, αυταρχική φιγούρα του πατέρα του, έμοιαζε με χρυσό κλουβί. Ο μεγάλος του αδελφός, ο Άρης, είχε ήδη υποταχθεί· είχε γίνει η πιστή σκιά του πατέρα, ένας στρατιώτης της οικογενειακής επιχείρησης, πρόθυμος να ανταλλάξει την προσωπικότητά του με την ασφάλεια των χρημάτων. Ο Μάνος πήρε τις τραπεζικές επιταγές και έφυγε για τη μεγάλη πόλη. Για δύο χρόνια, έζησε με την ψευδαίσθηση της απόλυτης ελευθερίας. Ξόδεψε τα πάντα σε λαμπερές νύχτες, εφήμερους φίλους, ακριβά ποτά και επενδύσεις που κατέρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι. Όταν τα χρήματα τελείωσαν, εξαφανίστηκαν και οι φίλοι. Ο χειμώνας τον βρήκε να κοιμάται στο πίσω δωμάτιο ενός άθλιου
Διαβάστε τη συνέχεια

Το Παζάρι των Ψυχών με τον Θεό: Ένα Μεταφυσικό Διήγημα Τρόμου

-
Εικόνα
Οι Παραπονιάρικες Ψυχές: Το Μεταφυσικό Παζάρι για ένα Κομμάτι Μάλαμα Στα απέραντα, λευκά λιβάδια του ουράνιου Νιρβάνα, εκεί όπου ο χρόνος δεν έχει αρχή και τέλος, υπήρχαν πάντα οι παραπονιάρικες ψυχές. Ήταν εκείνες που, παρά την απόλυτη γαλήνη και το αιώνιο φως, ένιωθαν μια παράξενη, υπόκρυφη πλήξη να διαβρώνει την αιθέρια υπόστασή τους. Βαριούνταν την τελειότητα της αθανασίας. Πριν καν περάσουν δύο ανθρώπινες γενιές, άρχιζαν να ψιθυρίζουν στις γωνίες του παραδείσου, αλλάζοντας κρυφά τα πλάνα τους για το μέλλον.
Διαβάστε τη συνέχεια