Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μαΐου 21, 2025

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Ζεσταίνω τον Θάνατο (Διήγημα)

Εικόνα
Πρόωρα έπιασε ο χειμώνας ετούτη τη χρονιά. Βαρυχειμωνιά που λένε για τα καλά.   Τέλος φθινοπώρου, τέλος Νοέμβρη και η θερμοκρασία είχε πέσει για τα καλά. Ήδη χάιδευε τους μηδέν βαθμούς και μια βαρύτητα την έλκυε προς το μείον. Στο χωριό απρόσμενα οι κάτοικοί του άρχισαν να χρησιμοποιούν τ’ αποθέματα ξύλου που είχαν για το τζάκι και πριν καλά καλά ζεστάνουν οι τοίχοι απ’ την φλόγα της φωτιάς είχαν κουρνιάσει όλοι μαζί στην κουζίνα για κάποιες ώρες ζεστασιάς. Ο φετινός χειμώνας έδειχνε κιόλας τα δόντια του με απειλητικές διαθέσεις. Μια παρέα τριών ατόμων φάνηκε στο χαμηλό φωτισμό του ολόγιομου φεγγαριού να κατεβαίνει

πλεγμα