Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοεμβρίου 9, 2023

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

«Το στοιχειωμένο καράβι» του Κώστα Παρορίτη (Διήγημα)

Εικόνα
Το στοιχειωμένο καράβι του Κώστα Παρορίτη (Στη μνήμη του Δ. ΛΥΓΔΟΠΟΥΛΟΥ, σοσιαλιστή, νέου είκοσι χρονών, που τόνε σφάξανε μαζί με άλλους δυο συντρόφους Τουρκολαζοί πειρατές, μέσα στο πλοίο, μια νύχτα, καθώς γύριζε από τη Μόσχα.) Όταν το μάτι σου, θολό ακόμα από τον ύπνο, το άνοιξες άξαφνα μπρος στην κρύα λεπίδα που άστραφτε πάνω από το κεφάλι σου, ο νους σου τη στιγμή εκείνη της άγριας σκοτεινιάς, που έβλεπες τους συντρόφους σου να σφάζουνται δίπλα σου κι άκουγες τα βογκητά τους, δεν πέταξε στα είκοσι χρόνια σου, που σαν τριαντάφυλλα σου στεφανώνανε τους κροτάφους. Ούτε τους γέρους γονιούς σου θυμήθηκες, που σε καρτερούνε να τους φέρεις πίσω το αποκούμπι των

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (69η συνέχεια, Η εγκυμοσύνη)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Τι λες, υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρουμε;”   “Θα σου μιλήσω με τη γλώσσα της αλήθειας. Έπαιξα και έχασα! Πίστεψα πως μπορούσα να ταρακουνήσω τη μουχλιασμένη πραγματικότητα της Ελληνικής μόδας, αλλά μάλλον δεν ήταν ο καιρός για κάτι τέτοιο! Όμως σου υπόσχομαι πως θα βρω τρόπο να σε ξελασπώσω. Τουλάχιστον να μην χάσεις τα πάντα!”   ”Εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση, μου αρκεί έστω κι αυτό. Μόνο βιάσου! Οι πιέσεις από παντού είναι αφόρητες. Δεν έχω πολύ χρόνο!” 

πλεγμα