ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Η Όλγα ανακάθισε στο διπλό κρεβάτι και κοίταξε τρυφερά προς το μέρος του Πέτρου. Ανήμερα Χριστούγεννα, έξι η ώρα το πρωί και οι καμπάνες όλων των εκκλησιών καλούσαν τους πιστούς να συμμετέχουν στη χαρά της ενανθρωπήσεως του Θεού και Λόγου.  Μάτι δεν είχαν κλείσει όλη νύχτα. Πράγματα φοβερά είχαν συμβεί τον τελευταίο καιρό από τότε που αποφάσισαν να συγκατοικήσουν. Μέσα το σπίτι ήταν κρύο και πένθιμο με φαντάσματα στους τοίχους, έπιπλα είχαν ξηλωθεί, τα εικονίσματα τα είχε κατεβάσει γιατί τους κοίταζαν άγρια και αυτό ενοχλούσε τον Πέτρο στην δουλειά

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα ” Όχι τώρα”, ίσως αύριο, να τα συζητήσουμε”, απάντησε άτονα και ξανάσβησε το φως. Τελικά κατάφερε να κοιμηθεί μόλις τρεις ώρες, με έναν ύπνο γεμάτο εφιάλτες. Η ώρα ήταν ακόμα πέντε και ο Ερρίκος κοιμόταν μακάρια. Έψαξε στα σκοτεινά τα παπούτσια της, για να μην τον ενοχλήσει και βγήκε αθόρυβα. Στο σαλόνι δεν υπήρχε κανείς άλλος, εκτός από τον νυσταγμένο υπάλληλο στη ρεσεψιόν. Ήθελε απεγνωσμένα έναν καφέ, αλλά όσο κι αν η λέξη είναι διεθνής, όλα τα υπόλοιπα που έπρεπε να πει, δεν είχε ιδέα πως θα τα έλεγε. Τελικά πάλι ο Ερρίκος έσωσε την κατάσταση. Ανήσυχος και αγουροξυπνημένος κατάλαβε πως θα την έβρισκε κάτω. “Πάμε”, της είπε επιτακτικά. “Κάπου θα βρούμε έναν εσπρέσο σ...