Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μαρτίου 5, 2024

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Το αρνί που δεν φάγαμε ποτέ

Εικόνα
 Κορυδαλλός, τέλη της δεκαετίας του 60. Σπιτάκια λίγα, φτωχικά με μικρές αυλές ασβεστωμένες. Η λεωφόρος Γρηγόρη Λαμπράκη, χωματόδρομος ακόμα. Το πατρικό μας: 2 μικρά δωματιάκια και μια πρόχειρη αυθαίρετη κατασκευή(παράγκα τη λέγαμε), φτιαγμένη από ξύλα και

ΕΔΩ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ (Προς μελοποίηση)

Εικόνα
ΕΔΩ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ Εδώ στην άκρη των καιρών, ήρθα και δήλωσα, παρών, στο κάλεσμα του Απείρου. Μα παραστράτησε ο νους,βπαράτησε τους ουρανούς, και την τροχιά του ονείρου. Στα εφήμερα ξεστράτισα, Θεό κι αγγέλους, άφησα, και κύλησα στο χώμα.

πλεγμα