ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Χαλασμένο στομάχι του Ντίνου Χριστιανόπουλου Απ’ την είσοδο του μεγάρου, φωνές και ακορντεόν ακούγονταν σε όλη τη σκάλα. Χτύπησα το κουδούνι λιγάκι κακόκεφος: άσκημο πράμα να πηγαίνεις σε πάρτι μοναχός. Πίσω από την πόρτα ξεχώριζαν γυναικείες φωνές. Μού άνοιξε η αδερφή τού Παράσχου με πολλή εγκαρδιότητα. – Ο φίλος τού Παράσχου, ο ποιητής; Χαμογέλασα ξεροκαταπίνοντας. Η αδερφή μού πήρε το παλτό και με οδήγησε στο σαλόνι. Ήταν ξανθιά και λεπτοκαμωμένη, με ένα λεκέ κάτω από το αριστερό μάτι.

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Θα έλεγε κανείς πως πίσω από την φαινομενική της επιθετικότητα, κρύβεται ένας άλλος άνθρωπος! Έτσι ήταν πάντα;”   Η Καλλιόπη σκέφτηκε λίγο πριν απαντήσει. Να του έλεγε την αληθινή ιστορία, ίσως τον έκανε να νομίζει πως ζηλεύει. Από την άλλη, να ωραιοποιούσε την κατάσταση θα τον έφερνε πιο κοντά της και αυτό ήταν το χειρότερο.   “Έχει αλλάξει λίγο καιρό τώρα”, είπε τελικά. “Πέρασε κάποιες δύσκολες καταστάσεις που την επηρέασαν πολύ.”   “Έχω γνωρίσει ανθρώπους που έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες. Τίποτα όμως δεν μοιάζει με αυτό που είδα σε αυτή την κοπέλα! Μου έμοιαζε σαν να θέλει να ζητήσει βοήθεια, και δεν ξέρει από ποιόν και με ποιο τρόπο! Δεν ξέρω τι ακριβώς της συμβαίνει, όμως πιστεύω πως η ψυχή της είναι εγκλωβισμένη από...

ΔΩΣ ΜΟΥ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Ράγισαν τα χρόνια, σαν καθρέφτες, σε μικρές κι ασήμαντες στιγμές. Τά’ σπασαν, οι έρωτες οι κλέφτες, για μικρές αιτίες κι αφορμές. Γέμισαν οι μνήμες, απουσία,