Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοεμβρίου 15, 2016

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου

Εικόνα
Το παλιό αρχοντικό του παππού μύριζε υγρασία, αποξηραμένη λεβάντα και σκόνη χρόνων. Ο Ντίνος περπάτησε αργά στο σκοτεινό διάδρομο, κρατώντας στα χέρια του το μόνο πράγμα που του είχε απομείνει μετά την κηδεία: ένα βαρύ, ασημένιο ρολόι τσέπης που δεν χτυπούσε πια. Καθώς κάθισε στην πολυθρόνα όπου ο ηλικιωμένος άνδρας άφησε την τελευταία του πνοή, μια παράξενη παγίδα κρύου τύλιξε το δωμάτιο. Η καρδιά του Ντίνου άρχισε να χτυπά στον ρυθμό μιας αόρατης εκκρεμότητας. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Όταν πίεσε το κούμπωμα του ρολογιού, ο χρόνος δεν προχώρησε, αλλά στράφηκε προς τα πισω. Το φως των κεριών έσβησε απότομα και μια βίαιη πνευματική δίνη τον ρούφηξε μακριά από το σώμα του. Ο Ντίνος δεν βρισκόταν πλέον στο παρόν. Είχε εισχωρήσει στα βαθύτερα στρώματα της ψυχής του πεθαμένου παππού του , μετατρέποντας τον εαυτό του σε έναν σιωπηλό επιβάτη των ξένων αναμνήσεων, έτοιμο να ζήσει μια ζωή που δεν του ανήκε. Η Μεταφορά στο 1954 και το Ξένο Σώμα Τα μάτια του άνοιξαν και η ...

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ 3

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ 2 Ο Λουκάς τους έφερε τους καφέδες και κάθισε κοντά τους. “Κάτι πρέπει να κάνω παιδιά”, τους είπε και τα μάτια του πέταξαν σπίθες,”δεν μπορώ να την αφήσω να λιώνει έτσι , σαν το αγιοκέρι! Θα τα πουλήσω όλα, χωράφια, κτηνά, το μαγαζί, όλα! Θα την πάω στην Αθήνα, στην Αγγλία, στην Αμερική! Δεν μπορώ να την βλέπω έτσι”!                  “Έχεις δίκιο Λουκά”, μίλησε μετά από αρκετή ώρα ο Μανόλης, “γυναίκα σου είναι και την πονάς.   Μα το ξέρεις δα, ο ξορκισμένος έχει προχωρήσει πολύ και δεν έχει γιατριά πια! Κάνε κουράγιο, που ξέρεις πάλι,

πλεγμα