ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 — Στάσου, Δημήτρη, στάσου! Η λειτουργία, είχε τελειώσει εν τω ναΐσκω του αγίου Δημητρίου και υπό τους οξείς ήχους των δύο κωδώνων μικρού κωδωνοστασίου, οι χωρικοί εξήρχοντο ασκεπείς ακόμη και σταυροκοπούμενοι. Ήτο Μεγάλη Τεσσαρακοστή, εποχή νηστείας και προσευχής διά τους χωρικούς και είχον καταλάβει πολυπληθείς τον στενόν χώρον του ναΐσκου. Το θρησκευτικόν αίσθημα διετηρείτο τότε ακμαίον και απροσποίητον. Αι κοινωνίαι, αρτιπαγείς, συνεκροτούντο ακόμη από γέροντας, των οποίων η ζωή διέρρευσε μέσω βαρυστενάκτου δουλείας, μεσήλικας και νέους, ανατραφέντας μέσω των καπνών του υπέρ ανεξαρτησίας πολέμου και γνωρίζοντας πόσας φοράς η Πατρίς εστηρίχθη επί της θρησκείας και ο καταδυναστευόμενος και από

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Οπότε αν φύγουν από τον δικό μας, τίποτα δεν μπορεί να τον συνδέσει με την κόκα.”  “Ακριβώς! Η δουλειά πρέπει να γίνει πριν φτάσει το φορτηγό στον Μάρκο ή το πολύ όταν μπει στο χώρο του.”   “Και τι ακριβώς πιστεύεις πως θα πρέπει να ακούσω;”  “Μακάρι να ήξερα! Ίσως κάποιο συνθηματικό του τύπου: “Έρχεται το φορτίο με τις παραγγελίες για κάπου” ή “Φορτώστε και για τον τάδε”, κάτι τέτοιο φαντάζομαι.”   Η Ρηνιώ έμεινε για λίγο συλλογισμένη.   “Κι αν κάνουμε λάθος και δεν είναι το συνθηματικό;”, του είπε διστακτικά.