ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Θα μείνω στο φεγγάρι σήμερα. Είναι μια βιαστική απόφαση αλλά από εκείνες που βγαίνουν, πάντα, σωστές. Θα πάρω ένα μπουκάλι με τα όνειρά μου και ένα πακέτο ιδέες.  Θα βάλω στοίχημα με την υπέρτατη δύναμη. Ποιο από τα δυο θα καταναλωθεί πιο γρήγορα. Τα όνειρα είναι πολλά. Είναι θολά πολλές φορές και τρέχουν για να δώσουν τη θέση τους στο επόμενο, το οποίο περιμένει με ανυπομονησία να προβάλει το περιεχόμενό του. Οι ιδέες είναι καπνιστές. Όπως έρχονται, έτσι και φεύγουν. Διεισδύουν, νιώθεις, στα άδυτα του μυαλού σου και χάνονται σαν ένα ελαφρύ ανοιξιάτικο αεράκι.

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Το πρωί της επόμενης Κυριακής επισκέφτηκε την σπηλιά. Με απογοήτευση είδε πως ο γύρω χώρος      φυλασσόταν καθώς γίνονταν εργασίες του υπουργείου Άμυνας. Χρησιμοποιώντας την ιδιότητα του, κατάφερε τελικά να μπει και να ρίξει μια ματιά. Μέτρησε προσεκτικά 80 βήματα και έσκυψε να δει  Τίποτα δεν μαρτυρούσε πως κρύβεται κάτι εκεί. Άλλωστε τα χρόνια που είχαν περάσει ήταν πολλά και θα είχαν καλύψει την όποια αναστάτωση. Επανέλαβε την ίδια διαδικασία υπολογίζοντας περίπου τα 80 μέτρα. Ίδια αποτελέσματα. Αν δεν έσκαβε δεν μπορούσε να σιγουρευτεί. Πως να σκάψει όμως με τόσους φύλακες ολόγυρα.

ΜΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΤΙ ΟΝΕΙΡΑ Ξόρκισα τις αγάπες, τις χαμένες, ισόβια να μείνουν, φυλακή. Εκεί να ζήσουν, καταδικασμένες, στης λησμονιάς, το σκοτεινό κελί. Στέγνωσα και το τελευταίο δάκρυ,