ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Αρχίζουμε τη δημοσίευση της Ομήρου Οδύσσειας  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! ΡΑΨΩΔΙΑ Α! Για τον πολύγνωμο, θεά, τον άντρα πες, που μόλις της Τροίας πήρε το ιερό το κάστρο, ανεμοδάρθη, κι ανθρώπων γνώρισε πολλών τη γνώμη ,και τις πόλεις μα έπαθε πλήθος συμφορές στης θάλασσας τα βάθη, ζητώντας στην πατρίδα τους άβλαβους να γυρίσει τους σύντροφους, μα ούτε κι αυτό μπόρεσε, ας είχε πάθος

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Κανείς δεν έφταιγε για το θάνατό του. Μόνο το κρασί και η κακιά στιγμή. Μια κατολίσθηση από αυτές που συμβαίνουν συχνά στο δρόμο προς τη Χώρα, μια στραβοτιμονιά λόγω της μέθης, και αυτό ήταν”!   “Αυτό ήταν!”, ψιθύρισε σαν αντίλαλος. “Αν ήμουν μαζί του, δεν θα τον άφηνα να οδηγήσει πιωμένος. Εγώ φταίω”!  “Προσπάθησαν πολλοί να τον αποτρέψουν. Δεν άκουγε κανέναν. Το είχε αυτό το κουσούρι ο μακαρίτης. Ξεροκέφαλος Θεοσχωρέστον”!   ”Μπορεί να είχαμε χωρίσει, αλλά δεν παύει να είναι ο άνθρωπος που ζήσαμε μαζί ένα χρόνο. Θα πρέπει να κατέβω για την κηδεία λες”; 

 ΘΑΛΑΣΣΙΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ Καρπίζουν οι αγάπες, στις ξερολιθιές, μικρές νεράιδες κόβουν, φτιάχνουν αρμαθιές. Ο ήλιος τις μεστώνει, και η θάλασσα, στην αγκαλιά τις κλείνει, η Παντάνασσα. Μελτέμια τις δροσίζουν, Αυγουστιάτικα,