Το κοτέτσι (διήγημα)
Της Ιωάννας Μαραγκουδάκη «Μερόπη, τις καλές σουπιέρες της μαμάς πού τις έχεις βάλει;» «Κέρατα να ’χανε μωρέ Ευγενία, το μάτι θα σου βγάζανε. Πάνω από το κεφάλι σου είναι, δίπλα στα σερβίτσια με τη λουλουδάτη μπορντούρα. Αλέκο; Πήγαινε, παιδί μου, να πιάσεις τις σουπιέρες της θείας σου, που δεν φτάνει. Μμμμ… Κοντοπούτανο». Πιάνω τις σουπιέρες και σκέφτομαι ότι η μάνα μου αποκαλεί κρυφά κοντοπούτανο τη θεία Ευγενία είκοσι τρία χρόνια τώρα. Όσα δηλαδή είμαι κι εγώ. Και την αποκαλεί έτσι, ασχέτως ότι έχουν το ίδιο μπόι. Για τη μάνα μου όμως οι