ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Στην οδό Περικλέους 33 έμενα εκείνη την περίοδο σε ένα μικρό δυάρι στον πρώτο όροφο μιας παλιάς πολυκατοικίας. Δεν ήταν πολύ μακριά από το κέντρο της Αθήνας. Ζούσα σε ένα σημείο που στην καθομιλουμένη θα το λέγαμε κέντρο-απόκεντρο. Σε κείνον το μικρό χώρο ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο που εκτόξευσε την καριέρα μου ως συγγραφέα. Η αλήθεια είναι πως από παιδί που με θυμάμαι είχα γλωσσική ευμάθεια. Τα ελληνικά μου ήταν πολύ δυνατά, οι σπουδές μου στην κλασσική φιλολογία ήταν μια επένδυση που πια απολαμβάνω τους καρπούς της, είχα μάθει πολύ καλά την

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Τα κουτσομπολίστικα περιοδικά και οι ανταγωνιστικές εφημερίδες είχαν ασφαλώς σχολιάσει αυτή την ηχηρή απουσία, όμως αυτό λίγο τον απασχόλησε. Πήρε με απαλές κινήσεις τον Άγγελο που είχε αποκοιμηθεί στην αγκαλιά του, τον ακούμπησε στην κούνια του και πήγε στην κρεβατοκάμαρα να ετοιμαστεί. Σε λίγο θα άρχιζαν να έρχονται οι καλεσμένοι και έπρεπε να βιαστεί. Η Βασιλική βαφόταν μπροστά στον καθρέφτη. Ποτέ δεν χρησιμοποιούσε επαγγελματίες γι αυτή την δουλειά. Μια φορά που το επέτρεψε ήταν τόσο φορτωμένη που θύμιζε καρνάβαλο ή έτσι νόμιζε. Προτιμούσε το απλό διακριτικό μακιγιάζ που απλά τόνιζε την εντυπωσιακή ομορφιά της. Μπορεί να έκλεισε τα σαρανταδύο, αλλά κανείς δεν την έκανε πάνω από τριανταπέντε.