Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουαρίου 3, 2024

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 106η συνέχεια. (Η εξομολόγηση στο λάθος πρόσωπο)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Τον πρώτο άντρα της γυναίκας μου ξέρεις πως τον ξεφορτώθηκα; Ολόκληρη τρομοκρατική οργάνωση έστησα για να τα καταφέρω! Δηλαδή τι τρομοκρατική, κάτι λιγούρια πρεζάκια ήταν που για λίγα φράγκα σκότωναν και τη μάνα τους. Και οι μπάτσοι το έχαψαν! Μήνες ασχολούνταν με τους ανύπαρκτους τρομοκράτες. Μέχρι και 24ωρες βάρδιες έβαλαν να προστατεύουν αυτήν και τον κουνιάδο της! Και έτσι οι μετοχές του μακαρίτη πέρασαν στα χέρια της και αφού ψόφησε στα δικά μου!”. Σταμάτησε για λίγο την ακατάσχετη φλυαρία του, και άνοιξε πάλι την ταμπακιέρα. Δυο γερές ρουφηξιές του έκαψαν τα ρουθούνια. 

ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

Εικόνα
ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ Έσταζε ο ουρανός μελάνι, κι ο χιονιάς κεντούσε το μπετόν. Πλέκαμε τα όνειρα γαϊτάνι, πίσω απ’ τις ουρές των αετών. Μπάλα, καμία βόλτα, και ξυλίκι,

πλεγμα