ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 «…Απ'τα αξημέρωτα πέρναγε ο φανοκόρος ανήμερα των Χριστουγέννων  και της Πρωτοχρονιάς.  Κι άναβε στους δρόμους τις λάμπες με το κοντάρι του. Μετά χτύπαγε τις πόρτες και τα πατζούρια των σπιτιών, για να ξυπνήσει ο κόσμος . Να πάει στην  λειτουργία  από  νωρίς, πριν ακόμα φέξει .  Το πρώτο σπίτι που πήγαινε ήταν το δικό τους.  Χτύπαγε το πατζούρι του παπά Ζαχαρία . Έπειτα προχώραγε στα υπόλοιπα σπίτια. Η παπαδιά η Βασιλοπούλα  ήταν ξύπνια πολύ πιο πριν. Σιγά να μην περίμενε τον φανοκόρο …Είχε ήδη ξυπνήσει τον

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Ένας νεαρός την πλησίασε δειλά.   “Σας ξέρω από κάπου;”, τη ρώτησε συνεσταλμένος.   Η Μαρία γέλασε με το τόσο κοινότυπο πλησίασμα. Άλλος ένας από τους ενοχλητικούς τύπους που δεν έχαναν ευκαιρία όταν έβλεπαν μοναχική κοπέλα! Γύρισε και τον κοίταξε έτοιμη να του κόψει τη φόρα, όμως στη ματιά του είδε μιαν αθωότητα που την έκανε να αλλάξει γνώμη. Ήταν γύρω στα τριάντα, ίσως και λίγο μικρότερος με όμορφα χαρακτηριστικά, και το ευγενικό του παρουσιαστικό του προσέδιδε επιπλέον γοητεία. “Δεν νομίζω”, του αποκρίθηκε τελικά. “Εκτός αν ασχολείστε με τη μόδα!” 

ΜΟΥ’ ΠΑΝ Τ’ ΑΣΤΡΑ Μου’ παν τα’ άστρα, που φωτίζουν, τα νυχτέρια σου, τα μελτέμια, που φυσούν, στα καλοκαίρια σου. Να σου φτιάξω μια φωλιά, με άνθια κόκκινα, και ν’ ανάψω, δυό φεγγάρια, ολοφώτεινα. Μου’ παν του γιαλού, οι αύρες και τα κύματα,