ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Αύγουστος 2010. Ένα ξαφνικό μπουρίνι, μια διαφημιστική αφίσα εσωρούχων και ένα τηλέφωνο που "δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή". Για τον Ιορδάνη, έναν πετυχημένο ασφαλιστή από τη Νίκαια, η πραγματικότητα αρχίζει να ραγίζει μέσα σε μια στιγμή. Είναι όλα μια καλοστημένη συνωμοσία ή η σταδιακή κατάρρευση του μυαλού του; Ενα ενναλακτικό διήγημα βασισμενο εν μερει στο μυθιστόρημα "ΚΑΥ ΣΥ ΤΕΚΝΟΝ ΤΖΟΡΝΤΑΝ" χωρις να ακολουθειί απαραίτητα την πλοκή του Το Μπουρίνι του Αυγούστου Η βροχή χτυπούσε το παρμπρίζ του ταξί με μια μανία που δεν ταίριαζε σε Αύγουστο. Το θερμόμετρο του οχήματος έδειχνε ακόμα 32 βαθμούς, αλλά το σκοτάδι που είχε κατέβει πάνω από την Αττική έμοιαζε με πρόωρο χειμώνα. Ο Ιορδάνης Παπαποστόλου, ο «Τζόρνταν» για τους παλιούς του φίλους από το γυμνάσιο στη Νίκαια, χαλάρωσε τη

1. Ο Πύραυλος από Χαρτόνι Ο Μάξιμος, ο μικρός αστροναύτης των τριών ετών, είχε μεταμορφώσει το δωμάτιό του σε έναν απέραντο γαλαξία. Είχε φτιάξει έναν πύραυλο από χαρτόνι και κρατούσε ένα πινέλο που το ονόμαζε «αστρο-ραβδί». Όμως, για να πετάξει ο πύραυλος, χρειαζόταν τα σωστά καύσιμα: τις μαγικές νερομπογιές του και, κυρίως, την αγαπημένη του θεία και νονά, τη Θάλεια. Η Θάλεια μπήκε στο δωμάτιο φορώντας μια κάπα από ασημένια χρυσόσκονη. «Έτοιμος για εκτόξευση, μικρέ μου καπετάνιε;» ρώτησε η νονά. Ο Μάξιμος έγνεψε χαρούμενα, βούτηξε το πινέλο στο νερό και πιτσιλίζοντας το χαρτί με