Η αλλαγή, η βαρύτητα και το γήρας (Διήγημα)
Η αλλαγή ποτέ δεν έρχεται από μόνη της. Αυτό θυμάμαι να μου λέει η μητέρα μου εν είδει συμβουλής. Τίποτα δε μεταμορφώνεται, τίποτα δε μετουσιώνεται σε κάτι άλλο, τίποτα δε γίνεται κάτι καλύτερο ή χειρότερο, αν εμείς δεν κινήσουμε τα νήματα. Αυτή η φράση γύρναγε στο μυαλό μου, καθώς αιωρούμουν κρεμάμενος από το σχοινί το οποίο είχα δέσει πάνω στο φωτιστικό του δωματίου μου. Η αλήθεια είναι πως δε σου περισσεύουν και πολλά δευτερόλεπτα, μέχρι ο κόμπος γύρω από το λαιμό σου να πνίξει την ψυχή την οποία στεγάστηκε στο σώμα σου, οπότε ο χρόνος είναι περιορισμένος για τέτοιες σκέψεις, μολονότι, θέλω να υπογραμμίσω, απαραίτητες. Η αλήθεια επίσης είναι πως οι στιγμές, εκείνη την ώρα του πνιγμού, εμφανίζονται σαν