ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ομήρου Οδύσσεια  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! Εδώ τα προηγούμενα Μα ψέμα είναι αυτό που λέν’ πως ο Οδυσσέας χάθη. Ερμητικά τονε κρατούν άντρες, κακοί κολίγοι, σε θαλασσόκλειστο νησί και κάποτε θα μάθει ποιοι τον αιχμαλωτίσανε και δεν μπορεί να φύγει.  Μαντεία όμως θα σου πω σαν να ’μαι ιεροφάντης, κάτι μου γνέφουν οι θεοί, σαν σε όνειρο να είδα,

  Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Το κράτησε χωρίς δεύτερη σκέψη, υποταγμένος πια πλήρως στην εξουσία του. Η πρώτη ρουφηξιά κόντεψε να τον πνίξει, η δεύτερη όμως του δημιούργησε μια ευχάριστη ζάλη. Ο Πετρής τον ενθάρρυνε να συνεχίσει. Κάθε καινούργια ρουφηξιά του έφερνε όλο και περισσότερη καλή διάθεση. Όλοι οι φόβοι και οι ανασφάλειες εξαφανίστηκαν μέσα στους καπνούς της μαριχουάνας. Μόνο ένα ελαφρύ ανακάτεμα στο στομάχι, τον χάλαγε λίγο, αλλά άξιζε τον κόπο.  “Λοιπόν δεν είχα δίκιο;”, τον ρώτησε ακουμπώντας το χέρι στο μηρό του.  Ο Δήμος ξέσπασε σε ένα υστερικό γέλιο, που μάταια προσπάθησε να σταματήσει ο Πετρής.  “Όπως πάντα!”, αποκρίθηκε χωρίς να σταματήσει να γελάει. “Τελικά πρέπει να είσαι ο καλός μου άγγελος!”.