ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μόλις είχε κλείσει το τηλέφωνο με τη Γωγώ και τον φώναξε ο πατέρας του. «Μισό λεπτό» του είπε, καθώς δύσκολα συγκρατούσε τα δάκρυά που ήταν έτοιμα να ξεχυθούν. «Έλα, πατέρα. Με φώναξες;» τον ρώτησε, ενόσω ξεπρόβαλλε στο δωμάτιο, όπου εκείνος μαστόρευε. «Με πήρε η κυρία Άννα, η Δεληγιώργη. Τη θυμάσαι;» «Όχι» «Εκείνη που της είχαμε φτιάξει το μπρούτζινο κρεβάτι το περασμένο καλοκαίρι;» Εκείνος σήκωσε τους ώμους κουνώντας ταυτόχρονα το κεφάλι του δεξιά και αριστερά δηλώνοντας άγνοια.

 ΣΤΩΝ ΤΡΕΝΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ Στις αποβάθρες του κόσμου, γυρνάς, μ’ έναν καημό, δυναμίτη στα χείλη. Οι αναμνήσεις σε σφίγγουν, βραχνάς, και η αγάπη, φωτιά στο φυτίλι. Με εισιτήριο, για μια διαδρομή,