ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος γιόρταζε τα Χριστούγεννα με περισσότερη κατάνυξη. Σ’ ένα μακρινό χωριό, λοιπόν, ο παπάς έκανε κάθε χρόνο μια φάτνη στη μέση της εκκλησίας, την παραμονή των Χριστουγέννων. Οι κάτοικοι πήγαιναν πρώτα πρώτα στην εκκλησία, για ν’ ακούσουν τη θεία λειτουργία, γονάτιζαν κι άναβαν το κεράκι τους μπροστά στη φάτνη. Κάθε κεράκι έπρεπε να σβήσει από μόνο του, λιώνοντας σιγά σιγά, γι’ αυτό γύρω από τη φάτνη ήταν

Δείτε εδώ τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Μην μιλάς έτσι παιδί μου!”, τον σταμάτησε η Υπαπαντή. “Αμαρτία! Χαμένο πρόβατο είναι, θα βρει το δρόμο του!” Δεν θέλησε να τη φορτώσει περισσότερη πίκρα ο Αργύρης και κράτησε μέσα του όσα είχε να της πει για το ποιον του γιου της. Αν πίστευε πως ο χαρακτήρας του Πετρή ήταν δημιούργημα των γονιών του, τότε δεν θα δίσταζε να τους καθίσει στο σκαμνί. Όμως ποτέ δεν τον ξεχώρισαν από τα άλλα παιδιά, ούτε έκαναν καμιά διάκριση σε βάρος του. Το αντίθετο μάλιστα. Αντιμετώπιζαν με συγκατάβαση τις παραξενιές και τις ιδιοτροπίες του, σε βαθμό να δυσανασχετούν τα υπόλοιπα παιδιά.