Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουλίου 27, 2023

Μέσα στην Ψυχή του Νεκρού: Το Μεταφυσικό Ταξίδι του Ντίνου

Εικόνα
Το παλιό αρχοντικό του παππού μύριζε υγρασία, αποξηραμένη λεβάντα και σκόνη χρόνων. Ο Ντίνος περπάτησε αργά στο σκοτεινό διάδρομο, κρατώντας στα χέρια του το μόνο πράγμα που του είχε απομείνει μετά την κηδεία: ένα βαρύ, ασημένιο ρολόι τσέπης που δεν χτυπούσε πια. Καθώς κάθισε στην πολυθρόνα όπου ο ηλικιωμένος άνδρας άφησε την τελευταία του πνοή, μια παράξενη παγίδα κρύου τύλιξε το δωμάτιο. Η καρδιά του Ντίνου άρχισε να χτυπά στον ρυθμό μιας αόρατης εκκρεμότητας. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Όταν πίεσε το κούμπωμα του ρολογιού, ο χρόνος δεν προχώρησε, αλλά στράφηκε προς τα πισω. Το φως των κεριών έσβησε απότομα και μια βίαιη πνευματική δίνη τον ρούφηξε μακριά από το σώμα του. Ο Ντίνος δεν βρισκόταν πλέον στο παρόν. Είχε εισχωρήσει στα βαθύτερα στρώματα της ψυχής του πεθαμένου παππού του , μετατρέποντας τον εαυτό του σε έναν σιωπηλό επιβάτη των ξένων αναμνήσεων, έτοιμο να ζήσει μια ζωή που δεν του ανήκε. Η Μεταφορά στο 1954 και το Ξένο Σώμα Τα μάτια του άνοιξαν και η ...

ΌΛΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ! (Τελευταία ευκαιρία να το συνεχίσετε εσείς!)

Εικόνα
Δυστυχώς δεν υπήρχε ανταπόκριση στο πείραμα. Όποτε ανεβάζουμε εμείς λίγη συνέχεια, και περιμένουμε μια βδομάδα, με την ελπίδα να υπάρξει! ΌΛΑ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ! Όλα τα θυμάμαι, ακόμα και αυτά που λένε οι επιστήμονες πως αποκλείεται! Λες και ξέρουν αυτοί καλύτερα από μένα, τι θυμάμαι και τι όχι. Θυμάμαι τη στιγμή που πρωτοβγήκα στο φως. Όχι του ήλιου, αλλά του γυμνού γλόμπου που έστεκε από πάνω μου και μου έκαψε τα μάτια.

ΣΑΝ ΨΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 12η συνέχεια)

Εικόνα
  Δείτε εδώ τα προηγούμενα Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Εγώ θα περιμένω!”, επέμεινε “Κατά τις εννιά στον φάρο!”. Την κοίταξε να φεύγει φορτωμένη δυο από τις βαλίτσες του Κωσταντή και θαύμασε τη δύναμη και την κορμοστασιά της. “Ναι αυτή θα με βγάλει από τα αδιέξοδα μου!”, σκέφτηκε. “Δεν ξέρω αν την αγαπώ, αλλά με κάνει να νιώθω καλά, και αυτό είναι που μετράει!” Περίμενε για λίγο τον Νικολή, που

πλεγμα