ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ομήρου Οδύσσεια  σε απόδοση του πολύ καλού φίλου Θανάση Στούπη. Μια επική προσπάθεια που αξίζει να αναγνωριστεί! Εδώ τα προηγούμενα          ΡΑΨΩΔΙΑ  Γ! Καθώς ο ήλιος άφηνε της λίμνης τ’ άγιο σώμα, ν’ απλώσει στην χαλκόφωτη  ουράνια ανηφόρα το φως, σε ανθρώπους, σε θεούς,  στο καρποφόρο χώμα, φτάσαν στην ομορφόχτιστη γη, του Νηλέα χώρα κι ήταν η ώρα που ο λαός συνάχτηκε να δώσει στον Σείστη σφάγια,στην ακτή, και  στους γιαλούς τους μαύρους. Ηταν εννιά χωρίσματα. Νομάτοι πεντακόσοι σε κάθε χώρισμα μαζί, μ’ εννιά καθένα, ταύρους. Τα σπλάγχνα είχαν φαγωθεί, καιγόνταν τα μηριά τους, κι έμπαιναν ίσια στην ακτή με το γοργό καράβι,                             10 αφου πατήσαν στη στεριά μαζέψαν τα πανιά τους μπροστά η θεά και πίσω ο νιος που τρέχει να προλάβει. Κι η λιοπερίχυτη θεά τις συμβουλές αρχίζει: «Τηλέμαχε άσε τις ντροπές, αν έτσι έχεις μάθει είναι ο σκοπός του τ...

  Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Μένουμε λοιπόν αυτό που είμαστε!”, κατέληξε ο Αργύρης. “Αθεράπευτα ρομαντικοί και έξω από τα παιχνίδια εξουσίας!” Ο Πετρής σηκώθηκε θυμωμένος. Η εξέλιξη δεν ήταν η αναμενόμενη και τώρα έπρεπε να βρει άλλους τρόπους πίεσης  “Σου δίνω διορία μια βδομάδα να το ξανασκεφτείς”, είπε μετρώντας μια μια τις λέξεις του. “ Αλλιώς θα βρεθούμε απέναντι και πίστεψε με δεν θα σου αρέσει καθόλου!”. “Με απειλείς;”, ρώτησε ο Αργύρης κτυπώντας το χέρι στο τραπέζι.