ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

ΑΙΓΙΝΑ 1975 Κάθε χωριό στην Ελληνική επικράτεια που σέβεται τον εαυτό του, έχει τουλάχιστον ένα στοιχειωμένο σπίτι. Από αυτό τον κανόνα η Σουβάλα της Αίγινας δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ένα παλιό πέτρινο δίπατο σπίτι με τριγωνική κεραμοσκεπή, στον παραλιακό δρόμο που οδηγεί στο εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρας, είχε από χρόνια τη φήμη αυτή. Πολλοί ορκιζόντουσαν πως τα βράδια αν τύχαινε να περάσεις από εκεί, πράγμα σπάνιο μιας και όλοι απέφευγαν αυτή τη διαδρομή όσο μπορούσαν, άκουγες γυναικείες κραυγές και ουρλιαχτά. Το σπίτι δεν ήταν ακατοίκητο. Τον τελευταίο καιρό έμενε εκεί η Αρχοντούλα. Τόσο αταίριαστο όνομα

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Είχε να εισπράξει το αντίτιμο της απαίσιας πράξης του, και δεν ήθελε να το καθυστερήσει λεπτό! Μπήκαν για λίγο βαφτισιμιός και νονά να συλλυπηθούν την οικογένεια και έφυγαν κι αυτοί. ”Πολύ κακό αυτό που τον βρήκε τον άμοιρο!”, μονολόγησε η νονά καθώς περίμεναν ταξί. “Παρ΄όλα τα ελαττώματα του, δεν του άξιζε κάτι τέτοιο! Κρίμα.”. Ο Αργύρης δεν μίλησε. Αν και συμπονούσε τον αδελφό του, αυτή η περίεργη συνομιλία του με τον