ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Η Αρχοντούλα τις τελευταίες ημέρες δεν αισθανόταν στα καλύτερα της. Τρομεροί πονοκέφαλοι την βασάνιζαν και δεν περνούσαν ούτε και με τα πιο ισχυρά παυσίπονα. Προσπάθησε να το κρύψει από τον παπά όμως την πρόδιδε η χλομάδα του προσώπου και οι μορφασμοί πόνου όταν ο πόνος γινόταν αφόρητος. Παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του παπά Διονύση να τη δει γιατρός εκείνη το αρνιόταν πεισματικά. Κι αυτό γιατί σχεδόν πάντα οι πόνοι συνοδεύονταν από αναμνήσεις. Όχι ιδιαίτερα σημαντικών όμως θεωρούσε πως ήταν προάγγελοι αποκαλύψεων. Μαγείρεψε με δυσκολία αγκινάρες με αρακά και έπεσε να ξαπλώσει. Ο παπάς είχε αγρυπνία στην εκκλησία και θα ερχόταν ξημερώματα. Δεν της ζήτησε να τον ακολουθήσει συμμεριζόμενος την κατάσταση της. 

ΣΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΤΗΝ ΑΚΡΗ Η ΒΡΟΧΗ Έσταζε τ’απόβραδο σιωπή, σκάλωναν οι ώρες, στο ρόλοι. Έπλεκα, θλιμμένο μοιρολόι, με τα λόγια, που δεν σού’χα πει. Άπλωναν τ’αστέρια, τις σκιές, μάτωνε τη νύχτα, το φεγγάρι.