ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Η σημερινή μέρα ήταν πολύ πληκτική. Τρεις μέρες είχε να βγει απ’ την γκαρσονιέρα στην οποία έμενε και η ψυχολογία του είχε πέσει όπως και οι αντοχές του οργανισμού του.  Μη μπορώντας να νικήσει εύκολα από μόνος του την ίωση που είχε κολλήσει, έλαβε την συνδρομή μιας καλής δόσης αντιβιοτικού. Η μάχη μαινόταν μέσα του, οι απώλειες ήταν αρκετές και σήμερα δεν είχε διάθεση για τίποτα. Απ’ το πρωί φαινόταν πως ετούτη η μέρα θα πάει χαμένη. Εχθές, παρ’ ότι ο πυρετός δεν τον άφησε να δραστηριοποιηθεί όπως θα ήθελε, είχε καταφέρει να διαβάσει δύο νουβέλες. Εποικοδομητική μέρα είχε σκεφτεί. Ένα συναίσθημα

Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Πιστεύουν πως εγώ το έκανα και σκηνοθέτησα την επίθεση ως άλλοθι!”. Ο Αργύρης έμεινε σιωπηλός, σταθμίζοντας την καινούργια εξέλιξη. Μέσα του δεν είχε καμιά αμφιβολία για την αλήθεια των λεγομένων του Λουκά, όμως η ανυπαρξία έστω και μιας τρίχας που θα επιβεβαίωνε το αφήγημα του, τον έβαλε σε σκέψεις. Κάποιοι είχαν στήσει πολύ καλά το έγκλημα και έδειχναν επαγγελματίες. “Πρέπει να μου τα πεις όλα.”, απευθύνθηκε με σοβαρό ύφος στον Λουκά. “Μόνο έτσι μπορώ να σε βοηθήσω!”. “Σας τα είπα όλα προηγουμένως! Μας σταμάτησαν δυο κουκουλοφόροι και άρπαξαν το παιδί. Ύστερα με κτύπησε ο ένας νομίζω με κάτι σαν γκλομπ. Από εκεί και πέρα δεν θυμάμαι τίποτα!”.