ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Όμως τώρα δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον. Σαν να καθόταν μια ξένη στο παγκάκι, και όχι η καλύτερη της φίλη! Λες και ένα αόρατο χέρι είχε απλώσει γύρω από την καρδιά της, ένα σιδερένιο φράχτη που εμπόδιζε το όποιο συναίσθημα να φτάσει σ΄αυτήν. Ο Αριστείδης την κοίταξε απορημένος.   “Δεν θα πας κοντά της;”, ρώτησε.   “Δεν νομίζω πως χρειάζεται! Κάποιο ερωτικό καυγαδάκι με έναν από τους πολλούς που τριγυρνάει. Θα της περάσει”!   Ο Αριστείδης πλησίασε την Καλλιόπη. “Μπορώ να βοηθήσω”; 

ΕΤΣΙ ΝΑ ΠΛΕΩ Έτσι να πλέω, μέσα σ’ ήρεμα νερά, με έναν έρωτα θεό, καραβοκύρη, μ’ όρτσα πανιά στα ξάρτια, κι άλμπουρα γερά, κι ένα Μαΐστρο απαλό, να μας ξεσύρει. Νύχτα ν’ ακούω, το θλιμμένο το σκοπό,