ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή  OPEN OFFICE ) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Φεύγοντας από το εργοστάσιο η πρώτη της σκέψη ήταν να πάει στο νεκροταφείο. Ο τάφος του Φίλιππου δεν είχε ετοιμαστεί ακόμη. Βρήκε έναν παπά, έκανε τρισάγιο. Και ύστερα κάθισε στον διπλανό τάφο και άρχισε νοερή κουβέντα με το γιο της. Τα δάκρυα που κυλούσαν από τα μάτια της, θάμπωσαν τα γυαλιά ηλίου που φορούσε. 

 ΣΤΟ ΤΕΡΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ Νύχτα στερνή, κρύα, αδειανή, οι αναμνήσεις, βροχή, πόσο ν’ αντέξει η ψυχή! Πόνος παντού, καίει το νου. Πες μου, στ’αλήθεια, μπορείς; Πώς θα χωρίσουμε εμείς; Τρέμει η καρδιά, φεύγει η βραδιά, φόβους, γεννάει η σιωπή, μιά λέξη, κάποιος να πει!