ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

του Ελευθερίου Γ. Σκιαδά. Η σκηνή, πέρα για πέρα αληθινή, διαδραματίζεται στη συμβολή των οδών Κολοκοτρώνη και Φιλελλήνων, παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1912. Στη μια πλευρά του δρόμου βρισκόταν το περίφημο για την εποχή του Παντοπωλείο του Γ. Φούντα και στην άλλη ένα μικρό γαλακτοπωλείο. Έξω από το τελευταίο… στάθμευε ο γάιδαρος του γαλατά, επί του οποίου φορτώνονταν τα γεμάτα γάλα δοχεία για να διανεμηθούν στη γειτονιά. Παραμονή Πρωτοχρονιάς λοιπόν, περνούσε από εκεί ένας λουστράκος κρατώντας το μακρύ καλάμι

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή  OPEN OFFICE ) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Με τα μάτια κλειστά βαριανάσαινε ακόμη και με τη βοήθεια του οξυγόνου.   “Και με το φυλακτό; Τι έγινε με το φυλακτό;”, ρώτησε με αγωνία η Μαρία, αν και φοβόταν πως δεν θα έπαιρνε απάντηση.  Η γρια έκανε ένα μορφασμό πόνου και προσπάθησε να απαντήσει. Έβγαλε τη μάσκα και το πρόσωπο της μελάνιασε. “Το είχε βρει ο άντρας μου σε μια ανασκαφή”, είπε τόσο σιγανά που η Μαρία σχεδόν κόλλησε το αυτί στο στόμα της για να ακούσει. “Μαγικό αρχαίο ξόρκι που χρησιμοποιούσαν για μαγικές τελετές. Είναι..μην..” 

Και τους ψηφίζω ο μαλά... Πάνω και κάτω σα γιό γιό, μιά με τον Κώ.., μιά με τον Γιώ.., ψωμί απ'την ίδια τη μαγιά, κι έρχεται και ο Μπακογιά...! οι ίδιοι πάντοτε νονοί, τρεις οικογέ.. απ' το πενή...! Χρόνια μου πιάνουνε τον κώ..., δικαίω κληρονομικώ.