ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Καλεσμένοι για Σαββατοκύριακο στο εξοχικό του θείου στην Λούτσα εκείνων των χρόνων. Από το πρωϊ στην ουρά στην αφετηρία....σπρωχτοί και οι γεροντότεροι στα καθίσματα. Οι μικροί στο πάτωμα και οι αντέχοντες κρεμασμένοι από τις χειρολαβές

Δείτε  εδώ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Η τραπεζοκόμος ήταν προφανώς αμέτοχη στο έγκλημα. Έτσι ο δολοφόνος δεν ήξερε ποιο ακριβώς ήταν το πρόγευμα που προορίζονταν για τον Λουκά. Θεώρησε λοιπόν καλό να μολύνει και τα πέντε προγεύματα της πτέρυγας, αδιαφορώντας για τον θάνατο και των υπόλοιπων ασθενών. Ο υπαστυνόμος έμεινε σκεφτικός. Η υπόθεση ήταν πολύ μπλεγμένη και υπερέβαινε τις δυνατότητες του. Στην καριέρα του είχε έλθει αντιμέτωπος με στυγερές δολοφονίες, όμως αυτή ξεπερνούσε ότι είχε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα. Για να βγάλει κάποιος από τη μέση τον Λουκά, χωρίς να λογαριάσει παράπλευρες απώλειες, σήμαινε πως κάτι πολύ σοβαρό ήξερε και κινδύνευαν πολλοί. Ή ίσως κάποιος πολύ ψηλά ιστάμενος.

ΝΕΚΡΩΣΙΜΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ Απλώσαμε ρίζες στα πεζοδρόμια, βαστώντας μέσα μας, ζωντανή, την ύστατη ελπίδα. Δεν έφτασαν σε μας οι νικηφόρες ιαχές των σταυρωτήδων, μήτε η μυρωδιά του ολέθρου, έκαψε τα ρουθούνια μας. Μόνο μια σταλαγματιά αμφιβολίας, θόλωσε τα ποτήρια της παρηγοριάς. Μια παλιά τσίγκινη λεκάνη, γεμάτη φως,