ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Ο Ήχος στη Γωνία του Δωματίου Το ρολόι του τοίχου έδειχνε 03:11 π.μ. Ο Μάνος ξύπνησε απότομα, νιώθοντας μια ξαφνική, παγωμένη αίσθηση να διαπερνά το δωμάτιο. Η ανάσα του έβγαινε σαν αχνός στο σκοτάδι. Πετάχτηκε αμέσως καθιστός στο κρεβάτι, με την καρδιά του να χτυπάει δυνατά και τα μάτια του ορθάνοιχτα, προσπαθώντας να καταλάβει τι τον ξύπνησε. Τότε άρχισε ο ήχος. Ένα ελαφρύ, ρυθμικό ξύσιμο. Κρατς... κρατς... κρατς... Ερχόταν από τη γωνία, εκεί που η μεγάλη, ξύλινη ντουλάπα βυθιζόταν στο απόλυτο σκοτάδι.  Η Φιγούρα Μέσα από το Σκοτάδι Το ξύσιμο σταμάτησε απότομα. Μέσα από τη βαριά σκιά της ντουλάπας, μια αφύσικα ψηλή

  Ο Μάνος και η Ελένη γεννήθηκαν με διαφορά μόλις δύο χρόνων.  Από την παιδική τους ηλικία, η σχέση τους δεν έμοιαζε με τη συνηθισμένη αδελφική αγάπη. Ήταν μια σύνδεση απόλυτη, σχεδόν ασφυκτική. Δεν χρειάζονταν λέξεις για να επικοινωνήσουν, ενώ τα βλέμματά τους κουβαλούσαν μια παράξενη, αρχέγονη οικειότητα. Όμως, πίσω από αυτή τη βαθιά ένωση, υπήρχε πάντα μια αόρατη σκιά. Ένα ανεξήγητο αίσθημα απειλής που η Ελένη ένιωθε να πλανάται στον χώρο κάθε φορά που έμενε μόνη με τον αδελφό της στο σκοτάδι. Καθώς μεγάλωναν, οι εφιάλτες άρχισαν να παίρνουν μορφή. Η Ελένη ξυπνούσε συχνά με την αίσθηση ότι πνίγεται, νιώθοντας έναν παγωμένο, μεταλλικό πόνο στο στήθος της. Στα όνειρά της έβλεπε διαρκώς το ίδιο σκηνικό: μια απομονωμένη