ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  ΕΔΩ  τα προηγούμενα σε ενιαίο κείμενο   Άναψε τσιγάρο και κάθισε στο πεζούλι περιμένοντας να τελειώσει το μνημόσυνο. Απορροφημένος στις σκέψεις του άργησε να προσέξει το καλοντυμένο ζευγάρι που εκείνη τη στιγμή έμπαινε στο ναό. Δεν έμοιαζαν με ανθρώπους της εκκλησίας, μάλλον κάτι παραβατικό του έβγαζε η εικόνα τους. Αν και κομψά και ακριβά ντυμένοι, έδειχναν να μην είναι η συνηθισμένη τους αμφίεση. Αυτοί οι δυο τον απασχόλησαν μόλις λίγα δευτερόλεπτα, γιατί εκείνη την ώρα η γριά κατέβαινε τις σκάλες πηγαίνοντας προς την αίθουσα που θα δινόταν ο καφές. Αποφάσισε να το ρισκάρει. «Αρχοντούλα!», της φώναξε με την ελπίδα να ακούσει στο όνομα. Τελικά είχε κάνει λάθος; Η γριά μπορεί να ταλαντεύτηκε λίγο όμως δεν γύρισε ούτε σταμάτησε. Μπήκε στην αίθουσα και ο Αντώνης την ακολούθησε με σκοπό να της ζητήσει συγγνώμη για την παρεξήγηση. Την είδε να ανοίγει το μοναδικό παράθυρο για να αεριστεί ο χώρος.

 ΝΑ’ ΧΑ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ Να’χα δυό λόγια, ένα σκοπό, τραγούδι να σε ντύσω, κι όλα της γης τα σ’ αγαπώ, να σε καλωσορίσω. Νά’στρωνα χίλιες πασχαλιές, το γέλιο όλης της πλάσης.