Το Τηλεφώνημα από το Λονδίνο: Όταν ο εφιάλτης φωλιάζει στο αίμα σου
Η σύνταξη είχε φέρει μια παράξενη, σχεδόν ενοχλητική ηρεμία στη ζωή του Αντώνη. Ύστερα από τριάντα χρόνια στο Σώμα, ο 60χρονος πρώην αστυνομικός προσπαθούσε να συνηθίσει τους αργούς ρυθμούς της καθημερινότητας δίπλα στη γυναίκα του, την Έφη. Η μοναδική τους έννοια, αλλά και η μεγαλύτερη περηφάνια τους, ήταν τα δύο τους παιδιά: ο Τάσος και η Ελπίδα. Τα δύο αδέρφια, με διαφορά μόλις ενάμισι έτους, σπούδαζαν μαζί στο Λονδίνο, μοιραζόμενα ένα μικρό, απομονωμένο σπίτι στα προάστια της βρετανικής πρωτεύουσας. Η ζωή κυλούσε ήρεμα, μέχρι εκείνο το βροχερό απόγευμα της Τρίτης. Το σταθερό τηλέφωνο χτύπησε επίμονα. Ο Αντώνης σήκωσε το ακουστικό, αλλά από την άλλη γραμμή δεν ακούστηκε οικεία φωνή. Μια βραχνηή, παγωμένη και παραμορφωμένη φωνή πρόφερε λίγες, κοφτές κουβέντες που έκαναν το αίμα του να παγώσει: «Τα παιδιά σας... ο Τάσος και η Ελπίδα... έχουν