Ο καθρέφτης και η γιαγιά (Διήγημα)
Ο καθρέφτης στεκόταν εκεί, αντίκρυ του, και τον κοιτούσε. Τίποτα δεν μπορούσε να κρύψει από αυτόν, ακόμα και αν απόστρεφε το βλέμμα του. Κάθε μέρα έδινε τη μάχη του με το αδύναμο εγώ του και όταν το είδωλό του εμφανιζόταν στο μεγάλο επιτραπέζιο καθρέφτη, πρόδιδε την αλήθεια. Δεν ήξερε τι να κάνει. Εδώ και μέρες σκεφτόταν να απαλλαγεί από αυτόν, αλλά, αν η γιαγιά αντιλαμβανόταν την απουσία του, δεν είχε προγραμματίσει τι θα της έλεγε. Αυτή η αντίκα ήταν δώρο της γιαγιάς στα τεσσαρακοστά του γενέθλια. Λες και επίτηδες του τον έκανε δώρο, για να του