ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Όταν άκουσα τη μητέρα σου να λέει στη δική μου, πως το είχες πάρει απόφαση να συνεχίσεις τις σπουδές σου στο εξωτερικό, αισθάνθηκα ένα μαχαίρι να καρφώνεται με δύναμη στα σωθικά μου.   Σ΄έχανα… σ΄έχανα γι΄ακόμη μια φορά… μόνο που αυτή τη φορά δε θα ήταν μια ακόμη αδιάφορη καρακάξα-συμφοιτήτρια, που ήθελες να περάσεις την ώρα σου μαζί της, τώρα ήταν ένα ταξίδι στην άλλη άκρη της γης, ένα ταξίδι που πιθανότατα θα σε κράταγε μακριά μου για πάντα… Ήταν αδύνατο να κρύψω τη στεναχώρια μου, προσπαθούσα να δείχνω αδιάφορη, μα δεν τα κατάφερνα. Χωρίς να το θέλω απομονώθηκα στο μικρό μου καταφύγιο, σε κείνη τη μικρή γωνιά στον

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή  OPEN OFFICE ) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Δυο μέρες μετά έγινε η κηδεία. Σύσσωμο το προσωπικό της εταιρίας, οι μαθητές του εκπαιδευτηρίου και αρκετές δεκάδες ακόμη γνωστών και φίλων έδωσαν το παρόν στο τελευταίο ταξίδι του Φίλιππου. Η Ιουλίτη, ούτε δευτερόλεπτο δεν άφησε από την αγκαλιά της τη Μαρία, που τους εξέπληξε όλους με την αξιοπρεπή στάση με την οποία αντιμετώπισε το τραγικό γεγονός. Κάποιοι σχολίασαν αρνητικά αυτή την συμπεριφορά, όχι όμως η ηγουμένη. Αυτή κατάλαβε αμέσως την πνευματική αλλοίωση που είχε υποστεί, και αν και δεν ήξερε τον λόγο, ήταν σίγουρη πως η παλιά καλή της φίλη επέστρεψε στην Αλήθεια, έστω...