ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

  Δείτε  εδώ  ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Και έκανε το καθήκον της η Αναστασία. Ανέθεσε στο ναό της Μεγαλόχαρης να κάνουν σαρανταλείτουργο στη μνήμη του και κάθε Σάββατο έφτιαχνε κόλλυβα και πήγαινε να τα διαβάσουν.  Όμως οι ιερείς που είχαν αναλάβει τις λειτουργίες βρέθηκαν μπροστά σε προβλήματα που ποτέ πριν δεν είχαν αντιμετωπίσει. Τα κεριά πάνω στην Αγία Τράπεζα, με το που μνημόνευαν στην προσκομιδή το όνομα του Πέτρου, έσβηναν ξαφνικά, χωρίς εμφανή λόγο! Στην αρχή το θεώρησαν σύμπτωση, όταν όμως επαναλαμβανόταν συνεχώς οι προβληματισμοί τους έγιναν ανησυχίες. Ώσπου στην δέκατη λειτουργία έγινε κάτι ακόμη πιο φοβερό. Μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων και ενώ ο γηραιός ιερέας έβαζε τα τεμάχια του άρτου στο Άγιο Δισκοπότηρο, η μερίδα του Πέτρου σαν να είχε κολλήσει στο δισκάριο και ήταν αδύνατον να την ρίξει μέσα! Έπεσε σοκαρισμένος στα γόνατα και προσευχήθηκε με θέρμη, και μόνο μετά από αυτή την προσευχή κατάφερε τελικά να ολοκληρώσει το έργο του.

ΜΟΝΑΧΑ ΑΠΟ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΖΩΝΤΑΝΟΣ Γεννήθηκα σε δίσεκτους καιρούς, με δυο φτερά αδύναμα, για προίκα. Προσκύνησα, ανόητους θεούς, κι αγάπες κουρασμένες, μόνο βρήκα. Δυό λόγια τρυφερά, και μιάν ευχή, μου έδωσε η μάννα, αδερφομοίρι.