Να Ζήσει (Διήγημα)
Είναι Σάββατο. Το κρύο είναι τσουχτερό και αυτός δυσκολεύεται να σηκωθεί. Τυλιγμένος στα κουρέλια νοιώθει ασφάλεια. Θέλει λίγες ακόμη στιγμές μέσα στον δικό του χώρο. Εκεί μέσα μπορεί και ονειρεύεται. Ζει το δικό του παραμύθι. Πλάθει τον κόσμο του. Όλα είναι πιο ωραία μέσα στην θαλπωρή των κουρελιών. Είναι τυλιγμένος ερμητικά σαν να μην θέλει να αφήσει τίποτα άλλο να μπει μέσα. Νοιώθει την αγκαλιά της μάνας που θα ήθελε να έχει. Ακούει την ανάσα του, νοιώθει τον σφυγμό του να χτυπά αρμονικά, κατέχει την πολυπόθητη ηρεμία που επιζητά όλη την μέρα. Αφήνει τις σκέψεις του να τον ταξιδέψουν, κάνει όνειρα που ποτέ δεν θέλουν να τελειώσουν. Κι όμως αυτή η πρόσκαιρη ευτυχία