ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  Ούτε τα αδέσποτα εμφανίστηκαν, παρ όλους τους φόβους του Ήφαιστου. Σηκώθηκε και μάζεψε τα πράγματα της. Όπου νάναι θα άρχιζε η Λειτουργία και δεν ήθελε να τη δουν εκεί. Τράβηξε προς την Αγία Τριάδα. Σίγουρα εκεί κάποιος θα της έδινε λίγο νερό κι αν ήταν τυχερή ίσως έπινε και καφέ. Ανέβηκε τα σκαλιά και περίμενε απ έξω. Δίσταζε να μπει γιατί δεν έβρισκε σωστό να μην ανάψει ένα κερί. Και δυστυχώς ούτε γι αυτό είχε χρήματα. Μάλλον αυτή την ημέρα δεν θα λειτουργούσε ο ναός, γιατί καμία κίνηση δεν φαινόταν που να το μαρτυρεί. ¨Έριξε το βλέμμα της στο δωμάτιο των ιερέων. Η πόρτα ήταν κλειστή, όμως υπήρχε φως μέσα. Υπερνικώντας τους δισταγμούς της, κτύπησε δειλά την πόρτα. Της άνοιξε ένας σαραντάρης περίπου άντρας, με χοντρά μυωπικά γυαλιά. Απέπνεε ένα αέρα ευγένειας...

 Οι ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ και η πειραϊκή αμκε ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ και διοργανώνουν την Τρίτη 7 Νοεμβρίου 2023 στις 19.00, παρουσίαση του συλλογικού βιβλίου (σε επιμέλεια Γιώργου Καραμπελιά) «WOKE, η αποδόμηση – Έθνος, Φύλο, Φυλή» Συζητούν: Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας, επιμελητής της έκδοσης Νικόλας Δημητριάδης, ιστορικός, συντάκτης του περ. Άρδην Ξενοφών Μπρουντζάκης, συγγραφέας, δημοσιογράφος

Δείτε  εδώ  τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα  “Με πιάσατε στα πράσα!”, απολογήθηκε. “Δεν πρόλαβα να βγάλω αυτή την απαίσια ποδιά που μου επέβαλε η Αγνή! Ευτυχώς που δεν είστε, και εύχομαι να μην γίνεται ποτέ, πελάτες μου. Άντε να εμπιστευτείς δικηγόρο με τέτοια κωμική αμφίεση!”. Γέλασαν όλοι με την επιτυχημένη διαπίστωση και επιτέλους ο Τέρζόγλου απαλλάχτηκε από την αστεία ποδιά, μένοντας με το λευκό μακό μπλουζάκι και την γαλάζια βερμούδα με τους φοίνικες. Επίσης αστεία κι αυτή, αλλά κανείς δεν την σχολίασε. 

ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ Ξεδίπλωσα απόψε, τα φύλλα της ψυχής μου, μουτζούρες σκαλισμένες σε άγραφο χαρτί. Ενθύμια κι εικόνες, της άχαρης ζωής μου, σφάλματα κι απουσίες, κι ατέλειωτα γιατί. Άπλωσα στο κρεβάτι, της μοναξιάς τις μέρες, τις νύχτες του χειμώνα, που έλειπες εσύ.