ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

Φώτης Κόντογλου Σαν σήμερα, Χριστούγεννα, στα 1864, έκανε μεγάλη φουρτούνα με χιονιά. Στ’ αγριεμένο πέλαγο δεν φαινότανε πουθενά πανί. Μοναχά ένα μικρό καΐκι πάλευε με το χάρο ανοιχτά από την Τήνο.  Ήτανε ενός καπετάν Γιώργη από τη Νάξο, φορτωμένο κρασιά από τη Σαντορίνη. Όλη τη μέρα αγαντάριζε στον αγέρα, μα σαν σκοτείνιασε, ο βοριάς σκύλιαξε κι’ έσπασε τ’ άρμπουρο, έβγαλε και το τιμόνι από τα βελόνια. Οι άνθρωποι προφτάξανε και ρίξανε τη βάρκα στη θάλασσα και μπήκανε μέσα. Δεν είχανε αλαργάρει ως μια τουφεκιά τόπο, και βούλιαξε το καΐκι. Τη βάρκα την άρπαξε το

  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή  OPEN OFFICE ) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα “Γιατί δεν μου μιλήσατε ούτε εσύ ούτε η μαμά ποτέ, για το Θεό;”   Η Βαγγελιώ βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση. Αν του έλεγε πως αυτή ήταν η επιλογή της κόρης της, θα τον έστρεφε εναντίον της. Από την άλλη και η ίδια δεν είχε δείξει κανένα ζήλο στο να τον οδηγήσει στην εκκλησία. Από τον καιρό που είχε έρθει στην Αθήνα, ο Θεός σαν να μίκρυνε μέσα της. Μόνο στην αρχή ακολουθούσε την παράδοση. Με την πάροδο του χρόνου άλλαξε τόσο που μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα άναβε κανένα κερί. Κι αν προσευχόταν που και που, το έκανε σε στιγμές απελπισίας, και δίχως να πολυπιστεύει πως την ακούει κανείς!