ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Τα καράβια.....Του Φώτη Κόντογλου........ (Από άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 20/12/1953)    Σαν ήμουνα μικρός βρισκόντανε ακόμη πολλά καράβια. Έφταξα σκαριά που σήμερα λείψανε ολότελα και που τα βλέπουμε πια μονάχα ζουγραφισμένα. Όσα σκαριά κι αρματωσιές ζούνε ακόμη δεν είναι να λογαριάζονται. Βρίσκουνται σα να πούμε για παρηγοριά.   Τα μεγάλα, τα καλά τα σκέδια τα ‘φαγε ο ατμός και η μπενζίνα. Μα κι από τα μικρά, τα καΐκια, κι από κείνα χαθήκανε τα πιο παράξενα κι απομείνανε κάτι του γλυκού νερού. Σήμερα όλα τα ίδια είναι, σα να βγαίνουνε από φάμπρικα, ενώ στα πρωτινά τα χρόνια ο κάθε καπετάνιος είχε το μεράκι του. Όπως

Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή  OPEN OFFICE ) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Άλλωστε και οι πελάτες εμπιστεύονται πιο εύκολα μια οικογενειακή επιχείρηση, κι αυτός ήταν ένας ακόμη λόγος που αποφάσισε αυτό το γάμο. Και σε τελική ανάλυση, πάντα υπήρχε η λύση του διαζυγίου, αν και μπορεί να της στοίχιζε λίγο ακριβά! Ο ερχομός του Θανάση την έβγαλε από τις σκέψεις της.   “Τι θα κάνουμε σήμερα;”, τον ρώτησε αφού ήπιε μερικές γουλιές απ τον καφέ της.