Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτεμβρίου 26, 2023

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ (9η συνέχεια. Το φευγιό της Αρχοντούλας)

Εικόνα
Δείτε  εδώ   τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Μάταια προσπάθησε να την μεταπείσει. Ούτε όταν τις απαρίθμησε τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε όπου κι αν πήγαινε χωρίς λεφτά και ξένη μεταξύ ξένων. Μόνο όταν αναφέρθηκε στη μικρή φάνηκε να λυγίζει για μια στιγμή. «Δεν μπορώ να τη σέρνω μαζί μου», παραδέχθηκε. «Εσύ θα την φροντίσεις, την αφήνω στα χέρια σου. Ξέρω δεν μπορείς να την πάρεις σπίτι σου, ούτε να μείνεις εδώ. Γι αυτό σε παρακαλώ να την πας στο μοναστήρι. Πες πως είναι ανιψιά σου και επειδή πρέπει να λείψεις για λίγο την αφήνεις στην προστασία των καλογριών. Άνθρωποι του Θεού είναι, δεν θα αρνηθούν!»  Ο γέρος την κοίταξε δακρυσμένος. «Μη φύγεις!», ήταν το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει. «Πρέπει του απάντησε βουρκωμένη κι αυτή. «Όμως θα γυρίσω σύντομα, όταν σιγουρευτώ πως τίποτα από ότι φοβάμαι δεν έχε...

ΑΝΟΙΚΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ (47η συνέχεια, Η αναχώρηση)

Εικόνα
  Δείτε  εδώ    τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Οι κραυγές της ξεσήκωσαν το χωριό. Ακόμα και στον καφενέ οι λιγοστοί θαμώνες αναστατώθηκαν. Πρώτη έφτασε η Λεμονιά. Μπροστά στο μακάβριο θέαμα την έπιασε υστερία.  “Βασίλη, Βασίλη!”, επαναλάμβανε διαρκώς με απόγνωση, ενώ ταυτόχρονα ταρακουνούσε το άψυχο σώμα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον συνεφέρει. Σε λίγα λεπτά είχαν μαζευτεί όλοι στο σπίτι του δράματος. Κάποιοι κάλεσαν ασθενοφόρο, αλλά ο αγροτικός γιατρός, που κατέφθασε κι αυτός ειδοποιημένος ήταν ξεκάθαρος. Ο Βασίλης ήταν νεκρός! 

πλεγμα