Η ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ (10η συνέχεια. Η τυχαία συνάντηση )
Δείτε εδώ τις μέχρι τώρα συνέχειες σε ενιαίο κείμενο Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Ο Αντώνης κοίταξε το ρολόι του. «Πρέπει να φεύγω», είπε στη Δανάη. «Στις έξι φεύγει το τελευταίο φέρυ για Αίγινα». Είχε να τακτοποιήσει κάποιες εκκρεμότητες με τον εργολάβο που είχε αναλάβει το σπίτι σχετικά με κάποιες υπερβάσεις στο αρχικό σχέδιο. Αυτό σήμαινε ότι θα χρειαζόταν νέα διαπραγμάτευση στην αμοιβή του. Η Δανάη ήταν πολύ κουρασμένη από τη νυχτερινή βάρδια, και αν και είχε ρεπό αύριο, δεν θέλησε να ακολουθήσει παρ όλες τις παρακλήσεις του. Πήρε το βαλιτσάκι με τα απαραίτητα και αφού τη φίλησε για μια ακόμη φορά βγήκε. Ο δρόμος για Πειραιά ήταν σχεδόν άδειος εξ αιτίας της Αυγουστιάτικης ραστώνης, και έτσι έφτασε στο λιμάνι στο μισό χρόνο από ότι είχε υπολογίσει.