ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΕΣ

 Πολλά τραγούδια της Ανατολής μιλούν για την αγάπη που έχει το αηδόνι στο τριαντάφυλο. Τις σιωπηλές, ξάστερες νύχτες ο φτερωτός τραγουδιστής κάνει στο μυρωδάτο λουλούδι τις σερενάτες του.  Όχι πολύ μακριά από τη Σμύρνη, κάτω από τα ψηλά πλατάνια, εκεί που βάζουν οι πραματευτάδες τις φορτωμένες καμήλες τους να ξαποστάσουν, το χώμα είναι ιερό. Τα ζώα το πατούν με βαρύ βήμα και με σηκωμένα περήφανα το κεφάλι. Εκεί, λοιπόν, είδα μιάν ανθισμένη τριανταφυλλιά. Τα αγριοπερίστερα πετούσαν περνώντας ανάμεσα από τα κλαδιά των ψηλόκορμων δέντρων. Και οι φτερούγες τους καθώς γλυστρούσε πάνω τους το φως, φάνταζαν σαν από

    Μπορείτε να αντιγράψετε τα κείμενα και να δημιουργήσετε αρχείο (WORLD ή OPEN OFFICE) ώστε να έχετε ενιαίο το κείμενο και στο τέλος ολοκληρωμένο το μυθιστόρημα Ο Πετρής κανόνισε τις τελευταίες λεπτομέρειες για το βραδινό πάρτι και κατέβηκε για λίγο στο λιμάνι. Πάντα ανάγκαζε τους καλεσμένους του να τον περιμένουν, όπως αρμόζει σε προσωπικότητες σαν την δική του.  Την υποδοχή τους και όλα αυτά τα τυπικά τα είχε αναθέσει στον καπετάνιο του.  Περιπλανήθηκε αρκετή ώρα στα γραφικά σοκάκια και τελικά κατέληξε σε ένα απόμακρο καφενεδάκι, που ήταν πνιγμένο στα γεράνια και τους βασιλικούς. Δυο τρία τσιπουράκια ήταν ότι πρέπει για να επαναφέρουν το κέφι του που ξαφνικά τον είχε εγκαταλείψει. Μια περίεργη δυσθυμία χωρίς εμφανή λόγο βάρυνε από το μεσημέρι την ψυχή του. Ένα ανεξήγητο σφίξιμο στο στομάχι και μια αίσθηση απουσίας οποιουδήποτε ενδιαφέροντος τον βασάνιζαν. Τι του έλειπε αλήθεια; Όλα τα όνειρα και οι φιλοδοξίες του είχαν είτε εκπληρωθεί, είτε βρίσκονταν στον δρόμο ...

  ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ Άδοξα τέλειωσα, παπούτσια και ψυχή, στους δρόμους, έλιωσα. Όνειρα μέτραγα. Κι όλο να μεγαλώσω, φίλε, ξέχναγα. Έψαξα, ρώτησα. Τα χρόνια, σ’ένα ψέμα αιχμαλώτισα. Ράγισα, λύγισα.