Ένα δωμάτιο ορφανό (Διήγημα)
Σηκώθηκε από τον καναπέ που είχε βαθουλώσει στις προσταγές του κορμιού του και πήγε στο πιάνο. Φορούσε τις μεταξωτές του πιτζάμες. Το μπαστούνι του, που μόνιμα τον τελευταίο καιρό είχε στο πλάι του, το πίεζε με δύναμη σε κάθε του βήμα στο παρκέ για να προχωρήσει. Κάθε βηματισμός και μια υπερπροσπάθεια για το γέρικο σώμα του. Άνοιξε το ξύλινο κάλυμμα των πλήκτρων και κάθισε με τον κορμό ευθυτενή. Δεν άφησε παρά μόνο λίγα δευτερόλεπτα να περάσουν και άρχισε να παίζει. Η μουσική ρυθμική, ο ήχος καθαρός. Μετά από λίγο η φωνή του ξεκίνησε να συντροφεύει τις νότες. “In the still of the night/as I gaze out of my window/at the moon in it’s flight/My thoughts all stray to you…». Γαλήνευσε μέσα του.