Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μαρτίου 28, 2024

Το Ρολόι της Οδού Ερμού: Συγκινητικό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Εικόνα
Το Ρολόι της Οδού Ερμού Ο κύριος Αριστείδης άνοιγε το μικρό του ωρολογοποιείο στην πάροδο της Ερμού κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, εδώ και σαράντα δύο χρόνια. Ήταν ένας άνθρωπος λιγομίλητος, με κινήσεις αργές και μετρημένες, λες και η ζωή του ολόκληρη ρυθμιζόταν από το τικ-τακ των δεκάδων εκκρεμών που κρέμονταν στους τοίχους του μαγαζιού του. Από τότε που έφυγε η Ελένη του, πριν από πέντε χειμώνες, ο χρόνος για εκείνον δεν κυλούσε πια μπροστά. Απλώς ανακυκλωνόταν, όπως οι δείκτες πάνω στο καντράν. ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ Ήταν παραμονή Χριστουγέννων και έξω ψιχάλιζε ένα παγωμένο χιονόνερο. Οι βιτρίνες της πόλης έλαμπαν, οι άνθρωποι έτρεχαν φορτωμένοι με πολύχρωμες σακούλες, όμως στο στενό δρομάκι του κυρίου Αριστείδη επικρατούσε ησυχία. Στις έξι το απόγευμα, την ώρα που ετοιμαζόταν να κατεβάσει τα ρολά, το κουδουνάκι της πόρτας χτύπησε διστακτικά. Μέσα μπήκε ένα αγόρι, γύρω στα δέκα χρόνια. Φορούσε ένα μπουφάν που του ήταν εμφανώς μεγάλο και κρατούσε σφιχτά στα ...

Ένα δωμάτιο ορφανό (Διήγημα)

Εικόνα
Σηκώθηκε από τον καναπέ που είχε βαθουλώσει στις προσταγές του κορμιού του και πήγε στο πιάνο. Φορούσε τις μεταξωτές του πιτζάμες.  Το μπαστούνι του, που μόνιμα τον τελευταίο καιρό είχε στο πλάι του, το πίεζε με δύναμη σε κάθε του βήμα στο παρκέ για να προχωρήσει. Κάθε βηματισμός και μια υπερπροσπάθεια για το γέρικο σώμα του. Άνοιξε το ξύλινο κάλυμμα των πλήκτρων και κάθισε με τον κορμό ευθυτενή. Δεν άφησε παρά μόνο λίγα δευτερόλεπτα να περάσουν και άρχισε να παίζει. Η μουσική ρυθμική, ο ήχος καθαρός. Μετά από λίγο η φωνή του ξεκίνησε να συντροφεύει τις νότες. “In the still of the night/as I gaze out of my window/at the moon in it’s flight/My thoughts all stray to you…». Γαλήνευσε μέσα του.

πλεγμα