ΕΔΩ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ (Προς μελοποίηση)

ΕΔΩ, ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

Εδώ στην άκρη των καιρών, ήρθα και δήλωσα, παρών, στο κάλεσμα του Απείρου.

Μα παραστράτησε ο νους,βπαράτησε τους ουρανούς, και την τροχιά του ονείρου.

Στα εφήμερα ξεστράτισα, Θεό κι αγγέλους, άφησα, και κύλησα στο χώμα.

Το τίποτα λιμπίστηκα, με τόκο το δανείστηκα, και το πληρώνω ακόμα.

Άλλοτε, μου’ φταιγε η στιγμή, άλλοτε, κόλλαγα στα μη, κι όλο γυρνούσα πίσω.

Βιβλία, κράταγα διπλά, στο ένα έγραφα απλά, πώς, θα’ πρεπε να ζήσω.

Κάποτε συνερχόμουνα, τρόπους να βρω, σκεφτόμουνα, να πάρω την παρτίδα.

Στις αναμνήσεις τρύπωνα, μα με όνειρα-παυσίπονα, δεν σώζεται η ελπίδα.

Εδώ, στο τέλος του καιρού, φιγούρα αδέξιου χορού, με ερασιτέχνη βήμα.

Σε ρόλους δυό, μοιράζομαι, δικάζω και δικάζομαι, και αυτουργός και θύμα.

Δείτε επίσης: Υπήρξε αλήθεια ο ιστορικός Ιησούς;