Μ’ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΝΤΥΣΟΥ (Προς μελοποίηση)

Μ’ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΝΤΥΣΟΥ

Πρέπει να φύγεις, το ξέρω! όσα σου ανήκουν, θα φέρω,

την πιο γλυκιά θύμηση μου, και την καρδιά, τη μισή μου.

Μεσ’στη ματιά σου, το είδα, έσβησε πια, κάθε ελπίδα.

Μα, πριν η νύχτα σε πάρει, κάνε μου μόνο, μια χάρη!

Πρέπει να φύγεις, φοβάμαι! Πως θα’μαι εδώ, θα θυμάμαι!

Τα ματωμένα σημάδια, τα βουρκωμένα μου βράδια.

Θα είμαι εδώ, θα πονάω. Αλλού, δεν έχω να πάω!

Μα, πριν η νύχτα σε πάρει, κάνε μου μόνο, μια χάρη!

(Ρ)

Λίγο, αγάπη μου, μείνε! Κι ύστερα, άνεμος γίνε.

Πλύνε με φως τη μορφή σου, μ’ όλα τα όνειρα, ντύσου!

Φόρα τα «χτες», τ’ασημένια, που’στα έχω εγώ, χαρισμένα!

Και ένα φιλί μου, στα χείλη, μην καταλάβουν, οι φίλοι!